Waarom je in de browser moet controleren

Een toestemmingsbanner die er goed uitziet, is geen bewijs dat je tags zich correct gedragen. Problemen met Consent Mode zijn stil: pagina's laden, advertenties verschijnen en rapporten vullen zich, terwijl de signalen die naar Google worden gestuurd verkeerd kunnen zijn. Met de ontwikkelaarstools van de browser controleer je in een paar minuten, zonder extra software, wat er echt gebeurt.

Stap 1: het tabblad Network schoon openen

1. Open de pagina in een privévenster zodat er geen eerdere keuze is opgeslagen.
2. Open DevTools en ga naar het tabblad Network.
3. Vink Preserve log aan zodat verzoeken navigatie overleven.
4. Laad de pagina opnieuw en raak de banner nog niet aan.

Stap 2: de toestemmingsstatus in verzoeken vinden

Google-tags voegen een gcs-parameter toe aan hun verzoeken. Je kunt de netwerklijst filteren op collect of op google en een willekeurig resultaat openen om de querystring te lezen. De waarde ziet eruit als G100 of G111.

• G100 — zowel advertentieopslag als analyse-opslag zijn geweigerd.
• G111 — beide zijn toegestaan.
• G101 en G110 — één toegestaan en één geweigerd.

Als je de tekens na G1 van links naar rechts leest, is het eerste cijfer de status van de advertentieopslag en het tweede die van de analyse-opslag, waarbij 1 toegestaan betekent en 0 geweigerd. Nieuwere implementaties sturen ook een gcd-parameter mee met een langere gecodeerde status die de extra signalen van Consent Mode v2 bevat.

Stap 3: wat je vóór een keuze zou moeten zien

In een regio waar toestemming vereist is, zouden de eerste verzoeken, verstuurd voordat de bezoeker iets doet, de status denied moeten tonen. Zie je al G111 voordat de bezoeker ergens op heeft geklikt, dan is je standaardwaarde verkeerd, of is de tag afgevuurd voordat de standaardwaarde was ingesteld.

Stap 4: wat je na accepteren zou moeten zien

Klik op accepteren en bekijk dan de nieuwe verzoeken. De status zou moeten veranderen naar toegestaan en de tags zouden moeten doorgaan. Als de banner zegt dat er is geaccepteerd maar de verzoeken nog steeds de status geweigerd dragen, bereikt de update-aanroep de Google-tags niet, of wordt die te laat uitgevoerd.

Stap 5: de data layer inspecteren

Typ in de Console dataLayer en klap de items uit. Je zoekt twee dingen, in deze volgorde:

1. Een consent-item met het commando default, dat elk signaal als geweigerd vermeldt voor regio's waar toestemming vereist is.
2. Een later consent-item met het commando update, nadat de gebruiker heeft gekozen.

De signalen van Consent Mode v2 zijn ad_storage, analytics_storage, ad_user_data en ad_personalization. Ontbreken de laatste twee, dan heb je een opzet in v1-stijl.

De meest voorkomende fouten

• Standaardwaarde te laat ingesteld. Het default-commando moet worden uitgevoerd voordat de Google-tag of de Tag Manager-container laadt.
• Update nooit verzonden. De banner slaat een keuze op maar roept het update-commando nooit aan.
• Slechts twee signalen. De v2-signalen voor gebruikersgegevens en personalisatie ontbreken.
• Verkeerde regiologica. Bezoekers uit een regio waar toestemming vereist is, worden standaard als toegestaan behandeld.
• Geblokkeerd door een extensie. Een privacy-extensie in je eigen browser verbergt verzoeken; test met uitgeschakelde extensies.
• Gecachte keuze. Je hebt getest in een normaal venster dat al een eerdere keuze had opgeslagen.

Stap 6: de voorbeeldmodus van Tag Manager controleren

Als je Google Tag Manager gebruikt, toont de voorbeeldmodus de toestemmingsstatus voor elke gebeurtenis op de pagina en welke tags zijn afgevuurd of geblokkeerd. Vergelijk dit met wat je op het netwerktabblad zag: beide weergaven zouden moeten overeenkomen.

Maak er een routine van

Voer deze controle van vijf minuten uit na elke bannerwijziging, containerpublicatie of siterelease. Noteer de verwachte gcs-waarde voor vier gevallen: eerste bezoek, na accepteren, na weigeren en na het later wijzigen van de keuze. Alles wat niet klopt, is een bug die je moet oplossen voordat je rapporten het je vertellen.

Waar FlexyConsent past

FlexyConsent is een door Google gecertificeerde CMP (CMP ID 317) die Google Consent Mode v2 ondersteunt en de default- en update-signalen voor je verstuurt. Toch moet je deze browsercontrole op je eigen pagina's uitvoeren, omdat de volgorde van tags en de containerinstellingen specifiek zijn voor jouw site.

Belangrijkste punten

• Test in een privévenster met behouden netwerklog.
• Lees de gcs-waarde: G100 is geweigerd, G111 is toegestaan.
• De geweigerde standaardwaarde moet zichtbaar zijn voordat de bezoeker kiest.
• De update moet de status direct na de keuze veranderen.
• Controleer of alle vier de signalen van Consent Mode v2 in de data layer verschijnen.